Mijn leven was mooi
Mijn leven was puur
En met moeite
Betaalde ik mijn huur..

Ik speelde soldaatje in het leger
En ook af en toe gitaar
En toen ik weer terugkwam in mijn land
Was mijn carrière daar!

Het was schitterend, schitterend
Schitterend, Nou moe!
Overal was het feest, waar ik ben geweest
Ik doorbrak echt elk taboe
Verdorie nog an toe!

Ja, de weken vlogen voorbij
Iedereen in de rij
Dus dat maakte me natuurlijk..
Hartstikke blij
Maar zo zoetjes aan begint zo'n liedje te vervelen
Vooral als je het hoort uit duizend meisjeskelen..

Het was schitterend, schitterend
Schitterend, Nou moe!
Het was een prachtig feest, maar het is mooi geweest
Want ik ben het wel een beetje moe
Ik heb geen zin meer in gedoe

Het was schitterend, schitterend
Schitterend, Houdoe!
Pleur een eind op met dat zoete gedoe
Ik stap over op gothic en neem een tatoo
Ik ben echt hartstikke moe
Ik ga naar Afghanistan toe.

Stukje rijden heerlijk man
Ik neem het er eens lekker van
Mijn rechtervoet gaat wild tekeer
Schijt aan drukte of het weer

Mobiliteit, hoogste goed!
Al doe ik liever niets te voet
Want waarom jezelf vermoeien
Als de auto 't voor je doet?

Knooppunt Deil, dat maakt me geil
Ik ga er links en rechts voorbij
Alles beter dan achteraan
Uren stilstaan in de rij

Bij afslag Everdingen
Kan 'k nog net voor 'n kever dringen
dan linksaf bij Hoevelaken
een peugeotje lichtjes raken

refrein:
Ik ben een koene asfalt ridder
Ik ben op kruistocht onvervaard!
Dus huiver, beef en sidder!
Want mijn stuur dat is een zwaard
Ik ben een koene asfalt ridder
Rijg heilige koeien aan mijn speer
Dus huiver, beef en sidder
Voor mijn ruw geslachtsverkeer

Bumperkleven zie die stumperbeven
De schrik slaat hem om het lijf
En wat blijkt? Twee tellen later
Ja natuurlijk! Het is een wijf

Van Brienennoordbrug geen weg terug
Europoort compleet gestoord
Heel Vinkeveen kan nergens heen
Je kan in Utrecht nooit terecht

Bij het maffe Rottepolderplein
Zal 't wel weer 'n zotte kolder zijn
In de tunnel Heinenoord
Hangen de benen buitenboord

Een lange File bij Vianen
Ongeval bij afslag Puttershoek
Bij het horen van die drukte
Krijg ik een knooppunt in mijn broek

REFREIN

Ik ben de koning van de snelweg
Ben altijd snel en vaak op weg
Wie mij voor de wielen rijdt
Die heeft lekker pech!

Waar ik kom en waar ik ga
Van Middelburg tot Appelscha
Ik duw mijn bumper voor de goede zaak
Met liefde in uw trekhaak

Ik verwacht geen geld of mooie bloemen
Geen lintje of een duur geschenk
Maar als u toch iets geven wil
Dan doe mij maar een tank!

Kijk, Nederland moet gedotterd worden
We slibben langzaam dicht
Dus als ik oude dames van de weg druk
Dan vervul ik mijn burgerplicht

NOOIT GELUK (droefdweep en martelgang)

Ik heb nooit geluk
Het is niet aan mijn zij
Als mijn broek scheurt als ik buk
Dan is dat echt weer iets voor mij

Het regent in het weekend
Een platte band terug van het werk
Zoveel gegeten dat je ziek bent
De koffie veel te sterk...

Ik heb nooit geluk
Sta nooit eens in de goede rij
En gaat er soms iets stuk
Dan is dat echt weer iets voor mij

Ik heb nooit geluk
Niemand maakt me blij
Nog nooit verkracht door 'n lekker stuk
Dat is echt weer iets voor mij.

Men zegt: geluk dat dwing je af
Maar dat is niet aan mij besteed
want in de winter heb ik het veel te koud
en met een hittegolf is 't heet

Mijn wind komt altijd vol van voren
Waait nooit eens met me mee
En zelfs in hartje zomer
regelmatig sneeuw op mijn TV

Sommige mensen zit alles mee
En het kost ze weinig energie
Terwijl ik me braaf gedeist houd
En daarvan nooit 'ns resultaat zie

Nee, ik heb nooit geluk
Guus is not my middelname
Ik voel me meer een Donald Duck
Met elke week een nieuw probleem

refrein:
Woendagmiddag half vier
De auto in naar huis...
De septemberzon verblindt zijn blik
En op de radio slechts ruis..

Hij had gelikt, gelakt, gestreken
Verdund, geschuurd, gebrand
Soms niet te nauw gekeken
Bij gebrek aan afplakband..

Zo onderhield hij het kozijn
En de deur van menig huis
Maar genieten deed-ie zelden
Want hij was eigenlijk nooit thuis...

Hij leefde goed
Een hypotheek? Voor hem geen last.
Maar in de buurt stond hij bekend
Als Willem, de rare kwast...

Zijn gedachten laten langzaam los
Ze hechten zich niet meer
'Zeker niet zo goed geschuurd' denkt hij
'Dat gebeurt mij geen tweede keer'

Thuisgekomen een kopje thee
Vers gezet door zijn liefste Maud
Maar ook hier blijkt, ach en wee...
Een gebrek aan onderhoud...

met het verstrijken van de jaren
En veel gebeun door heel het land
vervloog niet alleen zijn huwelijk
maar ook nog zijn verstand

Refr:
Woendagmiddag half vier
De auto in naar huis..
De septemberzon verblindt zijn blik