IN de gelderlander van donderdag 10-11-05, door Annelies Peters...
'Mijn voorstellingen mogen er zijn'
Miel Verstappen is al bijna tien jaar cabaretier. Een periode waarin hij steeds nét naast de prijzen greep en de gehoopte doorbraak uitbleef.
Maar stoppen doet Verstappen niet want zijn voorstellingen, zo zegt hij, 'ontstijgen het niveau van tussen-de-schuifdeuren ruimschoots'.
NIJMEGEN "Vroeger in Arcen speelde ik vooral toneel. Maar tijdens mijn studie HBO-V in Nijmegen werd de wil om cabaret te maken steeds sterker.
Uiteindelijk kreeg dat plan pas echt gestalte toen Sander en ik bier aan het drinken waren in café De Fuik en hij mij aanspoorde het Nijmeegse
Steigertheater 'gewoon even te bellen'", vertelt cabaretier Miel Verstappen (37).
Onder de naam Miel & Ik maakten Sander Buunk en Miel Verstappen vervolgens drie voorstellingen. Met veel succes. In 1999 haalde Miel en Ik met
Alleen en 1=2 zelfs de halve finale van het Leids Cabaret Festival. Het cabaretduo werd veelbelovend genoemd en de toekomst zag er dan ook rooskleurig uit.
Maar helaas bleef een echte doorbraak uit. In 2001 ging het duo Miel en Ik zelfs uit elkaar. "Sander kreeg een andere baan en had niet zoveel tijd meer. En de chemie was ook een beetje weg"' vertelt Miel, die zelf nog helemaal niet klaar was met cabaret. In 2002 kwam hij dan ook met zijn eerste solo-voorstelling Happy Miel. "In je eentje optreden is veel moeilijker. Er is niemand die jou op moelijke momenten kan aanvullen, je moet de avond helemaal alleen volmaken."
Verstappen bleef met Happy Miel opnieuw steken in de halve finale van het Leids Cabaret Festival."Ik ben geen topcabertier en dat zal ik ook nooit worden. Dat is gewoon de realiteit. Maar zelfs voor de allergrootste talenten wordt het steeds moelijker om een plekje in de cabarettop te bemachtigen. Iedereen klimt tegenwoordig maar op het podium. Vaak met inhoudsloze shows die alleen gemaakt zijn om snel te scoren. Ik hou helemaal niet van dat vrijblijvende cabaret. Ik wil echt iets te zeggen hebben, het publiek wakker schudden en laten nadenken over dingen. Natuurlijk is mensen 'even laten lachen' ook een functie van cabaret. Daar is niets mis mee, maar ik kan het niet. Bij mij is de inhoud en mooie muziek minstens zo belangrijk."
Miel Verstappen is een bescheiden cabaretier die precies weet wat zijn zwakke plek is: "Ik ben te lief, te braaf. Ik zou wat groffer en gevaarlijker moeten zijn. Zoals Jan Jaap van der Wal. Hij heeft wat te zeggen én durft grof te zijn, zonder dat hij daar perse mee wil scoren. Een goede combinatie. Maar het is niet zo dat ik hem na wil doen ofzo want ik blijf natuurlijk gewoon Miel."
De nieuwste en tweede solo-voorstelling van Miel Verstappen heet Miel Mobiel. "Ik heb eerst de titel bedacht en toen ben ik gaan schrijven. Het thema van de voorstelling is beweging. Of stilstand. Nou ja, niet stil blijven staan dan. Uiteindelijk heb ik vier uur materiaal geschreven, waar nu anderhalf uur van over is. Bij die selectie heb ik hulp gekregen van Bram Coopmans, die trouwens ook de eindregie van mijn vorige voorstelling Happy Miel gedaan heeft. We hebben vier avonden alleen maar zitten praten en schrappen en zo is Miel Mobiel onstaan. Het fijne aan werken met Bram is dat hij eigenlijk helemaal geen liefhebber van cabaret is. Hij vindt vorm en inhoud veel belangrijker. Dat is precies wat ik nodig heb."
Morgen gaat Miel Mobiel in prèmiere in het Arnhemse Parktheater. De try outs van de voorstelling zijn goed ontvangen en Verstappen is dan ook een tevreden man: "Miel Mobiel is helemaal Miel. Het is een afwisseling van zin en onzin, die niemand anders had kunnen maken. Bovendien leunt Miel Mobiel minder op gezelligheid, ik durf voor het eerst grof te zijn. Ja, het is zonder twijfel mijn beste en meest volwassen voorstelling tot nu toe", vertelt Miel Verstappen.
Derden over Happy Miel:
- Mare, 13-02-03
"....Maar de eigenlijke held van de avond is Limburger Miel Verstappen, die met 'Happy Miel' een optreden heeft gemaakt dat knap in elkaar zit: elementen komen steeds terug en maken zijn vijfentwintig minuten tot een doordacht samenhangend geheel, met een goede mix van humor, ernst, liedjes, autobiografie en engagement .....sterke woordspelingen, ontroerende momenten, die goed overkomen door het strakke acteerwerk, en een zelfverzekerde uitstraling.
.....Miel Verstappen is iemand die we zeker nog wel later zullen tegenkomen. In de halve finale, en hopelijk ook daarna nog....."
- De Gelderlander, november 2002:
".....Verstappen is meer de man van het verhaal, doorspekt met subtiele grappen....."
- De Limburger, september 2002:
"......Humoristisch cabaret van hoog niveau, en Miel kan nog zingen ook..."
Vader van Miel, na het zien van de avondvullende versie:
"....vond het weinig bijzonder, zie liever een goede Duitse Krimi....."
De Gelderlander schreef over Miel & Ik:
- "Eenzaamheid met heel veel fantasie" (10-09-1998)
Door HANS WALRAVEN
'Lonely at the top' hadden Miel Verstappen en Sander Buunk hun nieuwe voorstelling willen noemen. Niet omdat ze dat gevoel al uit eigen ervaring kennen - het Nijmeegse cabaretduo Miel en ik is pas net bezig. Maar mensen op het verkeerde been zetten ligt ze wel. Zeker als het avondvullend over eenzaamheid gaat. De show, die vrijdag in het Steigertheater zijn eerste publieke optreden beleeft, is uiteindelijk 'Alleen+1=2' gaan heten. Het is het altijd moeilijke tweede programma - opvolger van Hardop dromen dat voor Miel en ik de hoofdingang van cabaretland bleek te zijn. Met nauwelijks enige podiumervaring drongen ze een paar jaar geleden door tot de besten van het Leids Cabaret Festival. Het brainstormen voor Alleen+1=2 begon in januari van dit jaar. "Hier", zegt Sander en wijst op de vier vierkante meter waarop hij als zelfstandig ondernemer een klein reisbureautje exploiteert. "Tussen de telefoontjes door. Zo nu en dan had ik er de stekker wel uit willen trekken Wilde ideeën en opzetten voor grappen vlogen over tafel - sommige werden gelijk afgeschoten, anderen thuis uitgewerkt tot sketches. Een geweldige tijd, zegt Miel. "Maar op een gegeven moment moet je de ander duidelijk gaan maken wat je nu precies wilt of bedoelt. Dan gaat het hard tegen hard."
Luchtgitaar
Alleen+1=2 draagt geen oplossingen voor het eenzaamheidsprobleem aan. Miel en ik wil alleen de herkenbare momenten eruitlichten, uitvergroten, in het absurde trekken. En alleen zijn is ook niet alleen maar ellende, voegen beiden er snel aan toe. In je eentje met een zak chips voor de buis hangen, is toch heerlijk. En wie kent niet die jongensdroom om een wereldberoemd popmuzikant te zijn. "Dan sta je, zonder dat iemand dat mag zien, voor de spiegel luchtgitaar te spelen." Uiteindelijk komt dan altijd weer de vraag: 'Is het leuk, de moeite waard? Is het scherp genoeg?' Alleen de praktijk kon een antwoord geven. Wat bedacht was werd uitgetest. Verstopt in het al lopende programma Hardop dromen. Of zo maar in de kroeg. Tijdens de laaste zomerfeesten kregen een paar Rotterdamse jongens naast hen aan de bar zomaar de première van een bedenksel. 'Jullie hebben wel veel fantasie', was de reactie. Of Miel en ik neemt wat mensen uit de vriendenkring naar de repetitie mee. Miel: "Nee, niet voor het applaus. Het zijn juist de negatieve dingen die we van hen willen weten." Wat ze merkten is dat de klassieke, platte humor het snelst aanslaat. "Onder invloed van standup comedy moet cabaret tegenwoordig om te lachten zijn", zegt Miel Verstappen wat zuur. "Snel, hard en dodelijk. Jammer. Wij willen ook nog wel eens graag proberen om een mooi liedjete maken."
Nog een bekende manier om de zaal plat te krijgen is jezelf als zielepoot te kijk zetten, aldus Sander. Niets voor Miel en ik. Maar met eenzaamheid als Leitmotiv in de voorstelling ligt die suggestie voor de hand. "We werden gebeld door het tijdschrift Single, een blad voor allenstaanden, om te vragen of het autobiografisch was. Dan wilden ze er wel iets aan doen. Nee dus." Wij kijken om ons heen. Toen we hier zaten om het programma te maken, zagen we buiten in een tuin drie partytenten staan, waaronder een gebruinde man met een pijpje bier en Radio Baccara aan: kijk, dat zet nou onze fantasie in beweging."
Kwartier
Voor Alleen+1=2 hebben Miel en Sander een regisseur in de arm genomen. Min of meer per ongeluk. Sander Buunk: "Roel Coppelmans, van het Arnhemse Posttheater, zat in de juryvan een Leids cabaretfestival en kiepte ons uit de finale. Toen dachten we: hem moeten we hebben. Als was het maar om 'm terug te pakken. We hebben gevraagd of hij eens een keer wilde komen kijken, en binnen een kwartier zat hij al nummers met ons door te nemen." Het resultaat is er naar, zeggen beiden. Alleen+1=2 is beter opgebouwd dan Hardop dromen. Vele malen, op festivals en in allerlei theatertjes, heeft het duo ervaring en inzicht opgeleverd. "Maar laten we asjeblieft met de benen op de grond blijven. We moeten gewoon heel hard knokken om eruit te krijgen wat erin zit", zegt Miel. Sander valt hem bij. "De eerste keer, bij het Leids Cabaret Festival, denk je nog: we gaan het maken. Maar zo werkt het natuurlijk niet." De weg naar 'the top' is nog lang........
Krant:
De Gelderlander
Publicatiedatum: 29/01/1999
Omschrijving: Recensie Miel & ik in Steigertheater Nijmegen
Integer cabaret Miel & ik
Voorstelling: Alleen + 1 = 2 door Miel & ik. Spel: Miel Verstappen en Sander Buunk. Regie-adviezen: Roel Coppelmans. Gezien: gisteravond Steigertheater.
Door AD VAN OORSCHOT
Alleen + 1 = 2 is het tweede avondvullende cabaretprogramma van het Nijmeegse duo Miel & ik. Het thema ‘alleenzijn’ komt terug in nagenoeg alle liedjes en sketches waaruit het programma is opgebouwd. Een enkele keer schakelt het duo over naar de actualiteit. Dan wordt veelal gekozen voor een meer conférenceachtige vorm. Het programma kent geen doorlopend verhaal, maar wel een aantal terugkerende personages. Ook door middel van verschillende running gags wordt het programma soepel tot een geheel aaneengesmeed.
Typetjes
Miel Verstappen en Sander Buunk zijn twee integere cabaretiers; geloofwaardig in de onderwerpen die ze aan de orde stellen en ongekunsteld in de manier waarop ze dat doen. Dat geldt zowel voor de typetjes, die met zichtbaar plezier meestal door Miel worden gespeeld, als de actualiteiten waarin Sander vaker het voortouw neemt. Die integriteit vormt zowel de charme als de valkuil van het duo. Miel & ik weten je op een aardige, soms ontwapende manier aan het lachen te krijgen, maar hun optreden mist ook de kracht en de alertheid om datgene wat de cabaretiers beweegt ook bij het publiek echt een snaar te laten raken. De enkele keer dat de eigen vriendelijkheid met de nodige zelfspot tot onderwerp wordt gemaakt – de De Boertjes vroegen Miel & ik omdat ze een leuke maar vooral goedkope cabaretact zochten – stijgt meteen de spanning.
Lef
Enige eigenzinnigheid om op subtiele wijze een aantal cabaretregels ‘te overtreden’ kan Miel & ik niet ontzegd worden. De muziek van collegacabaretier Harry Jekkers tijdens het binnenkomen van het publiek, pakte niet goed uit. Je begint de voorstelling meteen met het maken van een vergelijking. Het afsluiten van de voorstelling met een serieus lied over een eenzame man getuigt zonder meer van lef. De liedjes uit Alleen + 1 = 2 wisselen van kwaliteit. De pianopartijen zijn weinig afwisselend, maar er wordt puur en goed tweestemmig gezongen waarbij het hese stemgeluid van Miel en de hoge stem van Sander goed samen kleuren. Een lied over een oude vrouw wiens kinderen nooit meer komen, is vaker gedaan. Maar zonder meer sterk was het lied over de eenzaamheid van achtergrondzangeres Jody Pijper, die alleen de nekharen van Gerard Joling en de hielen van Marco Borsato kent. Verstappen en Buunk zijn goed op elkaar ingespeeld. Dat blijkt het meest in onderhoudende sketches over bijvoorbeeld een maffe buurtverenigingsvoorzitter. Inhoudelijk de beste vondst was de conférence over de bestrijding van zinloos geweld. De oplossing van Miel en Sander: de PDK, de persoonsgebonden drankkaart, waarbij iedereen maximaal twee bier per dag kan verkrijgen.
'We doen niet meer van die typetjes'(gelderlander, december 2000)
Het nieuwe programma Dat wil je niet weten van het Nijmeegse cabaretduo Miel & Ik, gaat vanavond in première in het Steigertheater. Het is het derde programma van de beide cabaretiers die sinds 1996 actief zijn op de bühne.
Door onze verslaggever
Het gevoel om op te treden, heeft Miel Verstappen altijd al gehad, maar buiten wat cursussen en een enkele pronkzitting in zijn Limburgse geboorteplaats Arcen kwam het niet. Sander Buunk, vriend en studiegenoot uit het Achterhoekse Vorden, gaf eigenlijk de doorslag. "Sander is wat doortastender. Hij heeft meer lef dan ik", bekent Miel Verstappen . "Op een gegeven moment zei hij: 'Als je dat wil doen, moet je het Steigertheater afhuren en gewoon beginnen'." Zo is het cabaretduo Miel & Ik ontstaan. Sinds 1996 staan ze op de planken. Niet fulltime, want beiden hebben een baan en doen daarnaast cabaret. Miel is jobcoach. "Een moeilijke naam voor iemand die mensen met een handicap begeleidt in hun baan." Sander Buunk is communicatie-manager bij een grote organisatie. "We zijn semiprofs, want van de voorstellingen alleen kunnen we niet bestaan. We doen zo'n twee seizoenen met een programma en geven 25 tot 30 voorstellingen meestal in de kleine theaters." Miel & Ik heeft diverse keren deelgenomen aan het cabaretfestivals zowel op regionaal als landelijk niveau. Aan het Leids Cabaretfestival hebben ze zelfs tweemaal deelgenomen.
Traditioneel
"We brengen traditioneel cabaret. Sketches afgewisseld met liedjes. Het is echter niet zo dat we het publiek met een 'boodschap' naar huis sturen. We zijn gewoon heel algemeen bezig, maar we hebben wel sociaal engagement." In het nieuwe programma Dat wil je niet weten gaat het er meer persoonlijker aan toe. Sander: "We nemen de tijd, doen minder typetjes en vertellen meer. Het is veel meer conference. Veel dingen die we vertellen, hebben we zelf meegemaakt. Het is autobiografisch. Maar we chargeren natuurlijk wel. Dat hoort bij cabaret." In het eerste programma Hardop dromen werden alleen leuke stukjes gedaan. Die waren min of meer toevallig tot stand gekomen. "Er zat geen thema in of zo. Bij het tweede programma Alleen + 1 = twee liep er een duidelijke rode draad door: eenzaamheid en alleen zijn. We laten zien dat alleen zijn ook zijn charmante kanten heeft. Je kunt bijvoorbeeld lekker op de bank liggen met een zak chips. Als je met z'n tweeën bent moet die ander ook op de bank liggen en uit die zak eten."
Lat hoger
De beide cabaretiers willen met het nieuwe programma de lat weer iets hoger leggen. Inspiratie voor hun ideeën krijgen ze door goed te observeren. "Echt veel naar het theater gaan om andere programma's te bekijken, doen we zelf niet. Maar op tv probeer ik het cabaret wel te volgen", zegt Miel. "Het is al diverse keren voorgekomen dat er op tv grappen verteld werden, die wij ook al bedacht hadden. Dan kun je die al niet meer gebruiken in je eigen programma." Miel en Sander vinden dat niet erg, want ze willen kritisch op zich zelf blijven. "Soms heb je daarvoor een derde persoon nodig. Voor ons nieuwe progamma hebben we Marcel Harmsen die ons de nodige regie-aanwijzingen geeft." Miel & Ik debuteerde ooit in het Steigertheater. "Het is een beetje ons theater", zeggen de twee. Vanavond wordt het derde progamma Dat wil je niet weten van Miel & Ik ten doop gehouden in het Steigertheater aan de Fortstraat in Nijmegen. De voorstelling begint om 20.30 uur.
programma Hardop dromen. Of zo maar in de kroeg. Tijdens de laaste zomerfeesten kregen een paar Rotterdamse jongens naast hen aan de bar zomaar de première van een bedenksel. 'Jullie hebben wel veel fantasie', was de reactie. Of Miel en ik neemt wat mensen uit de vriendenkring naar de repetitie mee. Miel: "Nee, niet voor het applaus. Het zijn juist de negatieve dingen die we van hen willen weten." Wat ze merkten is dat de klassieke, platte humor het snelst aanslaat. "Onder invloed van standup comedy moet cabaret tegenwoordig om te lachten zijn", zegt Miel Verstappen wat zuur. "Snel, hard en dodelijk. Jammer. Wij willen ook nog wel eens graag proberen om een mooi liedjete maken."
Nog een bekende manier om de zaal plat te krijgen is jezelf als zielepoot te kijk zetten, aldus Sander. Niets voor Miel en ik. Maar met eenzaamheid als Leitmotiv in de voorstelling ligt die suggestie voor de hand. "We werden gebeld door het tijdschrift Single, een blad voor allenstaanden, om te vragen of het autobiografisch was. Dan wilden ze er wel iets aan doen. Nee dus." Wij kijken om ons heen. Toen we hier zaten om het programma te maken, zagen we buiten in een tuin drie partytenten staan, waaronder een gebruinde man met een pijpje bier en Radio Baccara aan: kijk, dat zet nou onze fantasie in beweging."
Het gevoel om op te treden, heeft Miel Verstappen altijd al gehad, maar buiten wat cursussen en een enkele pronkzitting in zijn Limburgse geboorteplaats Arcen kwam het niet. Sander Buunk, vriend en studiegenoot uit het Achterhoekse Vorden, gaf eigenlijk de doorslag. "Sander is wat doortastender. Hij heeft meer lef dan ik", bekent Miel Verstappen . "Op een gegeven moment zei hij: 'Als je dat wil doen, moet je het Steigertheater afhuren en gewoon beginnen'." Zo is het cabaretduo Miel & Ik ontstaan. Sinds 1996 staan ze op de planken. Niet fulltime, want beiden hebben een baan en doen daarnaast cabaret. Miel is jobcoach. "Een moeilijke naam voor iemand die mensen met een handicap begeleidt in hun baan." Sander Buunk is communicatie-manager bij een grote organisatie. "We zijn semiprofs, want van de voorstellingen alleen kunnen we niet bestaan. We doen zo'n twee seizoenen met een programma en geven 25 tot 30 voorstellingen meestal in de kleine theaters." Miel & Ik heeft diverse keren deelgenomen aan het cabaretfestivals zowel op regionaal als landelijk niveau. Aan het Leids Cabaretfestival hebben ze zelfs tweemaal deelgenomen.